MiFID: een richtlijn ter bescherming van de beleggers

MiFID: een richtlijn ter bescherming van de beleggers

In 2007 ging de eerste Europese MiFID-richtlijn (Markets in Financial Instruments Directive) van kracht met als doel om de bescherming van de beleggers te verbeteren. De financiële crisis van 2008 bracht echter het gebrek aan transparantie en de complexiteit van de financiële markten aan het licht. Dat was het uitgangspunt van MiFID II, waarmee de regels inzake de verkoop van complexe beleggingsproducten, de geschiktheid van de producten voor het doelpubliek en de transparantie van de kosten aangescherpt worden. Het doel? De beleggers meer bescherming en transparantie bieden, zowel op vlak van de producten als de kosten die ze met zich meebrengen.

MiFID II: richting transparante bankkosten

Onder MiFID II-producten vallen onder meer aandelen, obligaties, beleggingsfondsen, gestructureerde producten en derivaten. De richtlijn is ook van toepassing op de verstrekking van advies over deze producten. MiFID II verplicht fondsbeheerders voortaan om de volledige kosten te publiceren. Volgens Gina Miller, mede-oprichtster van de Britse beleggingsonderneming SCM Direct en voorvechtster van transparantie voor de banken, maakt de financiële sector zich zorgen over deze verplichting tot kostentransparantie die door MiFID II beloofd wordt. Ze legt uit: "Beheerders maken zich grote zorgen en terecht, want trouwe klanten die dachten dat ze 1 tot 1,5% aan kosten moesten betalen, zullen algauw merken dat ze 2,5% betalen voor een product dat niet is veranderd".

De MiFID II-richtlijn zou de beheerskosten voor de klanten echter niet noodzakelijkerwijs moeten doen verlagen. De beheerders zullen hun toegevoegde waarde daarentegen meer moeten rechtvaardigen. Het gaat niet enkel om kosten, maar om een evenwicht tussen de kosten, het rendement en de risico's.

Crowdlending: transparant en gratis

Op vlak van transparantie hebben de crowdlending en vastgoedcrowdfundingplatformen niet gewacht op de MiFID II-richtlijn om de volledige transparantie inzake de kosten en het rendement te garanderen. De kosten die door de Leners of de Investeerders (de Beleggers) moeten worden gedragen, zijn duidelijk omschreven. Bovendien bieden de meeste platformen de beleggers beleggingsdiensten aan die volledig gratis zijn.